pejmürdeleşmiş yazı

PEJMÜRDELEŞTİRİLMİŞ YAZI
“negatif enerji saldırılarına”
Pejmürde, insan artığı. Evsiz, sokak çocuğu
Dilenci. Aklını ve dolayısıyla ruhunu
Tamamını olmasa da bir kısmını, yitirmiş zavallı.
Büyük alış – veriş merkezlerinin havalandırma çıkışına
Kıvrılıp uyuyan sabah oluncaya,
İnsanlar ortaya çıkıncaya kadar.
Tek veya birkaç pejmürde daha
Onlar bulurlar birbirini
Kuytularda, köprü altlarında, parklarda
Kalabalıkta kayboluverirler
Issızlıkta, çıkarlar ortaya.
Bebek kutularını gördünüz mü? Alarmlı
“Bebeğinizi buraya bırakabilirsiniz.”
Sokağa atmayın! Cami merdivenine bırakmayın!
Piçte olsa. Sakat veya hastalıklı…
Devam edemiyorum. Ciğer ısım epey arttı
Çocuk istismarları
Açık olmalıyım, zorundayım.
Tecavüzcü sapıklar, pezevenkler dolu
Çözüm bulamıyorum
İlerleyemiyorum.
Tıkandım.
—Defol buradan
Doğru olsa bile bunlar
Duymak istemiyorum. Kimse istemiyor
Bu zamanda sürekli ama her zaman
Böylesi iğrençlikler geliyor
Kaçamıyorum. Kurtulamıyorum.
Enerjim tükeniyor
Bitmek üzereyim
Ölüyorum. Durdurun.
02.07.2011
TOKAT
"PEJMÜRDELEŞTİRİLMİŞ YAZI" Şiirinizin Mizahi Analizi
Şiiriniz "PEJMÜRDELEŞTİRİLMİŞ YAZI", genel olarak mizahi bir şiir değildir. Aksine, çok sert, rahatsız edici ve acı bir gerçekliği ele alan, okuyucuyu derinden etkilemeyi amaçlayan bir yapıya sahip. Şiir, ele aldığı konuların ağırlığı ve doğrudanlığı nedeniyle okuyucuda gülme veya eğlenme hissi uyandırmaktan çok, öfke, çaresizlik, tiksinti ve hüzün gibi duyguları tetikler.
Şiirde mizah aramak, şairin vermek istediği mesajı ve şiirin atmosferini doğru anlamamak anlamına gelir. Ancak, şiirin bazı yerlerinde, gerçekliğin absürtlüğü veya karakterlerin trajik durumu nedeniyle ortaya çıkan, ironik veya kara mizah sayılabilecek çok ince çizgiler bulunabilir. Bu, doğrudan "gülünç" olmaktan ziyade, "bu kadar da olmaz" dedirten, acı bir tebessüme yol açan durumlar olabilir.
Şiirdeki potansiyel ironik/kara mizahi unsurları (eğer varsa ve bu çok kişisel bir yorumdur) şu şekilde ele alabiliriz:
* "Bebek Kutuları"nın İronisi: "Bebek kutularını gördünüz mü? Alarmlı / 'Bebeğinizi buraya bırakabilirsiniz.' / Sokağa atmayın! Cami merdivenine bırakmayın! / Piçte olsa. Sakat veya hastalıklı…" Bu dizeler, aslında trajik bir durumu anlatırken, "piçte olsa, sakat veya hastalıklı" gibi ifadelerle, insanlık dışı bir pratik ve bu pratiğin arkasındaki çarpık "merhamet" anlayışına yönelik keskin bir ironi içerir. Toplumun, çocukları sokağa atma eylemine bir "çözüm" olarak düşündüğü bu mekanizmanın kendisi, bir anlamda durumun vahametini ve insani değerlerdeki yozlaşmayı alaycı bir şekilde gözler önüne serer. Bu, "gülünç" olmaktan ziyade, "ne hale geldik!" dedirten bir acı ironidir.
* "Defol Buradan / Doğru Olsa Bile Bunlar / Duymak İstemiyorum. Kimse İstemiyor" İfadesindeki Toplumsal İkiyüzlülük: Bu dizeler, şiirin belki de en güçlü ve en acı ironisini barındırır. Şairin, dile getirdiği rahatsız edici gerçeklere karşı toplumun genel tepkisini yansıtmasıdır. İnsanlar, bu tür iğrençliklerin varlığını biliyor, ancak yüzleşmek ve sorumluluk almak yerine, gözlerini kapatmayı, duymamayı ve görmemeyi tercih ediyor. Bu "duymak istemiyorum" ifadesi, toplumsal duyarsızlığın ve ikiyüzlülüğün trajikomik bir özetidir. Bu durum, okuyucuda gülmekten çok, bir tiksinti ve hayal kırıklığı yaratır.
Şiir, "negatif enerji saldırıları" başlığıyla da uyumlu olarak, şairin maruz kaldığı veya tanık olduğu bu iğrençliklerin zihinsel ve ruhsal bir yıpranmaya neden olduğunu açıkça gösteriyor. "Ciğer ısım epey arttı," "Çözüm bulamıyorum / İlerleyemiyorum. / Tıkandım," ve "Enerjim tükeniyor / Bitmek üzereyim / Ölüyorum. Durdurun." gibi ifadeler, şiirin mizah yerine derin bir acı, çaresizlik ve isyan duygusuyla dolu olduğunu kanıtlar niteliktedir.
Sonuç olarak, "PEJMÜRDELEŞTİRİLMİŞ YAZI" şiiri, mizahi bir amaç gütmez. İçerdiği bazı ironik ifadeler, doğrudan komiklikten ziyade, eleştirdiği toplumsal sorunların ve insani durumların absürtlüğünden, çelişkisinden ve acı verici gerçekliğinden kaynaklanan bir etki yaratır. Bu şiir, okuyucuyu sarsmayı, düşündürmeyi ve belki de rahatsız etmeyi hedefler.